Van het een komt toch vaak het ander.

De winkel die we samen met Jacomine Monk als workshop gaven in IJsselstein 

Jacomine Mink maakte een pandje om cadeau te doen. Bedacht vervolgens dat dat toch wel een heel leuke workshop kan zijn. Vroeg ons voor de dak- en muurbekleding. Leuk toch?

 

Gister zijn we naar IJsselstein gegaan om e.e.a. proef te draaien.Veel pret gehad en zijn nu klaar voor de workshop op 2 februari - meer daarover hier.

 

 

 

Pakketjes-avond met de Online-Miniclub werd eentje met een verlenging. Pakjes kwamen niet aan! Die ik verstuurde is nog altijd onderweg. De swap voor mij werd verkeerd bezorgd - 10 huizen verderop. Echter wat we ook ondernamen: de deur ging daar niet open en buurman reageerde ook niet op de briefjes die we achterlieten.

Tot gisterochtend Markus hem zag lopen. Hij er achteraan - is vast heel hilarisch geweest want buurman heeft lange, snelle, benen - en toen kwam het helemaal goed! Flop kwam dan toch nog aan hier.

 

Wel wat saai zo alleen swapjes-pakjes-pret, besloot te wachten tot Markus thuis kwam van hondjes lopen.

Wat zijn we verwend! En alles zo mooi ingepakt! Dank je wel Krin! 

      

 

 

 Nadat we alles uitgepakt hadden en over en over bekeken, hebben we opa opgezocht en Dalilia verzocht ook te komen. Ze zijn meer dan blij met al dit moois.

Opa is verguldt dat hij nu behoorlijk gereedschap heeft - 'wanneer komt nu eindelijk mijn werkplaats klaar?!?!?!?!?!'

Dalilia droomt van warme zomeravonden en vroeg of er een voorraadje kaarsen kan komen. 

En zo zitten we nu met extra werk. Tja: prioriteiten hé.

 

Ruim 50 jaar gaat dit doosje al met me mee. Heeft de ene na de andere verhuizing overleefd en staat inmiddels al zo'n 20 jaar achter t schot op zolder.

De hele hofhouding van het koninginnetje zit in die doos - min of meer motvrij, dat wel, niet echt een waardige plaats voor al die kindervreugd.

Met deze popjes begon mijn voorliefde voor klein en priegelig en bovenal: zelf maken.  Een koninginnetje dat heel veel beleefde en ook grote reizen ondernam om op bezoek te gaan bij een andere koningin, die van mijn grote zus. De vloerkleden waren de koninkrijken, het zijl er tussen in een grote oceaan die in een klomp overgestoken kon worden.

Niet gehinderd door welke techniek dan ook gebruikte ik koordjes, lintjes en restjes stof om daar een uitgebreide garderobbe mee te maken. Lege garenklosjes werden tafels en luciferdoosjes kwamen goed te pas bij het maken van baby bedjes.

Nu, na al die tijd, komen ze in een kijkkast wonen. Het kan toch niet zijn dat al mijn huidige poppenhuis bewoners riant wonen en deze chique dame in een vissenkomdoos moet verblijven.

In de kringloopwinkel een mooie lijst gekocht. Samen met Markus er een kast achter gebouwd. 

 

Het begin is er om deze dierbare herinneringen een plaats te geven.

Met photoshop heb ik de achtergrond gemaakt en daarmee een volgend dilemma gecreerd want welke van deze 2 doen nu echt recht aan het geheel......

 

Bij deze staat mijn beer centraal - de beer die ingewisseld werd door een schildpadpop, best een lief popje, echter zo hard hé en echt lekker ruiken deed die pop ook niet, althans niet zó lekker als beer rook.

 

Deze gaat veel meer over hoe ik de wereld inkeek: wat wazig door dat altijd vieze brilletje.....

 

Wordt vervolgd want de knikker-schapen-kudde wil ik ook opnemen in deze kast.

 

De badkamer van Domovina heeft een opknapbeurt gekregen. Kasten geplaatst, water aangesloten, lampen opgehangen. 

 

Eindelijk ook wat luxe in dit huis: een gouden kraan boven de wastafel: chique en een pietsie over de top.....

Opa is nog niet langs geweest om het te keuren - ik vrees dat hij t te wijverig gaat vinden: hij zal t er mee moeten doen vind ik.

 

Eigenlijk zou de deur ook nog een verfje moeten krijgen. En ik zie nu pas dat de spiegel scheef hangt..... wat zijn foto's toch onbarmhartig duidelijk.

 

De whatnot is een kit van Jane Harrop. De kasten zijn ooit een keer gekocht op een beurs.

 

Vandaag ben ik naar de Meet and Greet van de muizen Sam en Julia gegaan, samen met Swapketén. Zij heeft erover geschreven op haar eigen blog.

 

Het was een gezellige bijeenkomst in een boekenwinkel in Amstelveen. Vooral gericht op kinderen om ze aan te moedigen zelf een huis te maken van al het wegwerp materiaal dat we om ons heen hebben.

 

 

 

 

 

Uniek en creatief vind ik dit werk. Prachtig van kleur en de materialen zo mooi toegepast. Volgend voorjaar komt het huis in de Openbare Bibliotheek in Amsterdam te staan.

Karina Schaapman schrijft over dit boek in dit blog. Daar is ook te vinden naar welke boekwinkels ze nog gaat met dit project.

Een mooiere dag had niet gekozen kunnen worden voor deze bijeenkomst. Zonnig, warm en haast windstil.